Loader
Freitagsgebet 27.10.2023 - نماز جمعه

گزارش خطبه های نماز جمعه 27.10.2023

به گزارش خبر و رسانه مرکز فرهنگ اسلامی فرانکفورت نماز جمعه این هفته مورخ 27.10.2023 در مسجد جامع امام علی (ع) مرکز فرهنگ اسلامی فرانکفورت با حضور جمعی از مومنین نمازگزار و به امامت حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن مخبر برگزار گردید.
ایشان در توضیح فرازهای دعای هشتم صحیفه سجادیه به شرح عبارت “اعوذ بک من الاصرار علی المأثم و استصِغار المعَصِية وَ استكِبار الطّاعَةِ” پرداخت و گفت : ” این عبارت به این معنا است که خدایا به تو پناه می برم از این که انجام ندادن کارهای خیر برایم عادت شود و من گناه و عصیان را کوچک و بی اهمیت ببینم و اطاعت از تو برایم سنگین و دشوار باشد. کبر به معنای بزرگی، برتری و سنگینی است و استکبار یعنی طلب بزرگی و برتری کردن و به عبارت ساده تر چیزی را بزرگ و ارزشمند تر از دیگر چیزها دانستن است. گاهی فرد، خودش را بزرگتر و ارزشمند تر از دیگران می بیند مانند ابلیس که خودش را از آدم (ع) بزرگتر و ارزشمند تر دید. طاعت هم به معنای اجرای اراده دیگری است، حالا چه این اراده تکوینی باشد و چه تشریعی. اما اراده تشریعی خدای متعال که به صورت اوامر و نواهی حق توسط انبیاء (ع) به انسانها ابلاغ می شود این ویژگی را دارد که انسان ها می تواند آنها را انجام دهد و خدا را اطاعت کرده باشند، یا آن که انجام ندهد و معصیت کرده باشند. امام در این دعا بیان می کنند که بی توجهی به انجام کارهای خوب آثاری به دنبال می آورد. یکی از آثار آن است که انجام کارهای زشت و معصیت خدای متعال در نظر انسان ساده و سبک می شود و اثر دیگری که به دنبال می آورد آن است که طاعت خدای متعال و تن دادن به اجرای اراده تشریعی خدای سبحان نیز برای انسان سخت می شود. مقصود از طاعت هم فقط طاعات بدنی مثل نماز و روزه نیست بلکه سایر طاعات مانند طاعات اخلاقی از جمله تواضع، بخشش، خودداری از غیبت، تهمت و کینه و امثال آنها هم برای او سخت می شود.”
معاون مرکز فرهنگ اسلامی فرانکفورت در ادامه شرح این فراز از دعای هشتم صحیفه سجادیه افزود : ” اگر وجود چنین حالت هایی را کم یا زیاد در خود احساس کنیم ریشه آن همان روند و عادت نادرست و اهمال و سهل انگاری در انجام امور خیر است که خود را این گونه آشکار می کند. بنابراین باید هر چه زودتر برای تغییر این روند اقدام کنیم. اگر این ویژگی ها در انسان قوت بگیرد به طور کلی راه آدم را تغییر می دهد و ممکن است خدای ناکرده او را تا انتهای تاریکی کفر نیز بکشاند. راه درمان این بیماری مهلک اخلاقی نیز آن است که انسان تا جایی که می داند و می تواند ، به طور عمدی ذهنش را درگیر غیر از اعمال صالح نکند و در انجام کارهای درست و خیر سستی نداشته باشد و در اولین فرصت آنها را انجام دهد.”
خطیب این هفته نماز جمعه فرانکفورت در ابتدای خطبه دوم و پس از توصیه خود و سایر نمازگزاران به رعایت تقوای الهی به ادامه موضوع تربیت فرزند در نگاه اسلام و علوم تربیتی پرداخت و گفت : ” در ادامه مباحث تربیت کودک از نگاه اسلام به موضوع کنجکاوی در کودکان می پردازم. کودک پس از تولد بعد از مدت کوتاهی به جهان واقعی توجه پیدا می‌کند، اشیا را با دست لمس می‌کند، به زمین می‌زند، و به دهان می‌برد، به صداها گوش می‌دهد، و با چشم حرکت اشخاص را دنبال می‌کند. و بدین‌ وسیله حس کنجکاوی‌اش را اشباع و برای شناخت جهان تلاش می‌کند. کودک به عنوان یک انسان فطرتاً محقق و کنجکاو است و تا حد توان، دراین‌باره کوشش می‌کند. اما پدر و مادر می‌توانند کودک را در این جا تشویق و تحریک نمایند و یا احساس درونی او را سرکوب سازند. اگر والدین ابزار لازم و بی خطر را برای تجربه و تحقیق در اختیار کودک قرار دهند و به او آزادی بدهند که مطابق دلخواهش به آزمایش بپردازد و به حسب نیاز سنی او، اسباب‌بازی‌های فکری و علمی جالب برایش تهیه کنند تحقیق و کنجکاوی را در او پرورش خواهند داد. اما اگر این کار را نکردند و با امر و نهی های نادرست جلوی تجربه های بی خطر او را گرفتند، روح کنجکاوی در او سرکوب می‌شود و در کارهای علمی واکتشافی شکست خورده و مأیوس می‌گردد.”

حجت الاسلام و المسلمین مخبر در پخش پایانی خطبه ها دو تا سه سالگی و ظهور پرسش‌های اکتشافی و علمی را مرحله بعدی رشد کودک دانست و افزود : ” در این سنین که عقل و هوش کودک تا حدی تکامل یافته و حرف زدن را یاد گرفته است، از پدر و مادر سوالات فراوانی می پرسد. سوال‌های کودکان یکسان نیست، بلکه در سنین مختلف تفاوت دارد. کودکان باهوش، پرسش‌های دقیق‌تر و بیش‌تری دارند و هر چه بر اطلاعات آنان افزوده شود، سوال‌های دقیق‌تری مطرح می‌ کنند تا به این وسیله در شناخت جهان خارج، از اطلاعات و تجربه دیگران استفاده کند. برخی والدین، سئوالات کودکان را یک نوع پرحرفی می‌شمارند و چندان توجهی به جواب دادن ندارند. این پدران و مادران، گران‌بهاترین غریزه انسانی را در فرزند خویش خاموش و سرکوب می‌سازند و بدین‌وسیله، بزرگ‌ترین ضربه را به روح و روان او وارد ساخته، رشد و ترقی عقلی او را متوقف می‌سازند. نکته دیگر آن است که از آن جایی که جواب صحیح و قابل فهم کودکان گاهی بسیار دشوار است، بعضی از پدران و مادران برایشان مهم نیست که فرزندان خود پاسخی صحیح بدهند و صرفا به دنبال ساکت کردن کودک هستند. البته ممکن است کودک بدین‌وسیله موقتاً ساکت شود، اما وقتی بزرگ شد و واقعیت را کشف کرد، به پدر و مادر- که او را گمراه نموده‌اند- بدبین خواهد شد و حتی ممکن است فردی شکاک بار بیاید و به همه کس و همه چیز بدگمان باشد.”

No Comments

Post A Comment