Loader

گزارش نماز جمعه مورخ 24.09.2021

به گزارش خبر و رسانه مرکز فرهنگ اسلامی فرانکفورت نماز جمعه این هفته مورخ 24 سپتامبر 2021 در سالن  اجتماعات مرکز و به امامت آقای شیخ محمود خلیل زاده اقامه گردید .  ایشان در خطبه نخست  و در پی بررسی موضوع (ایمان در قرآن)  به  توضیح و تبیین نظر اندیشمندانی پرداخت که  معتقدند در منطق قرآن کریم شناخت خدای  متعال  فطری بوده و نیاز به  اثبات   از طریق براهین عقلی یا نقلی  ندارد و قرآن نیز تنها به اسامی و صفات خدا پرداخته شده است. وی  از آیه 30  سوره مبارکه روم که دین را امری فطری معرفی می کند به عنوان محکم  ترین سند قرآنی  صاحبان این نظریه نام برد و در توضیح  مفهوم فطرت گفت: فطرت در واقع مجموعه ویژگی هایی است که از بدو آفرینش همراه اوست . در سرشت انسان کشش ها و جاذبه هایی در ناحیه شناخت ها ، بینش ها و گرایش ها وجود دارد که فراتر از نوع جاذبه ها و کشش های موجود در سایر آفریده ها  است. ،  شناخت حقیقت خدا و میل به  خداگرایی و خدا پرستی یکی از این فطریات و یا شناخت ها و جاذبه ها است.

وی افزود: خدا شناسی فطری یعنی این که هرکس برحسب وضعیت وجودی خود ، خدا را می شناسد بدون آنکه به یادگیری نیاز داشته باشد ، چنین چیزی موضوع فهم عقلانی و فلسفی نیست بلکه ناشی از  درک قلبی و تمایل باطنی است همانطور که  آیه ۵۳ سوره نحل  به این موضوع اشاره کرده  و فرموده: « وَمَا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ به معنی  آنچه از نعمتها دارید، همه از سوی خداست! و هنگامی که ناراحتی به شما رسد، فقط او را می‌خوانید» و نیز  آیه ۱۷۲ سوره اعراف نیز همین نکته را بیان می کند : « وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ…..و (به خاطر بیاور) زمانی را که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم، ذریه آنها را برگرفت؛ و آنها را گواه بر خویشتن ساخت؛ (و فرمود:) آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری، گواهی می‌دهیم.»

خطیب جمعه فرانکفورت افزون بر آیاتی که به آن استناد شده است، روایات معصومین (ع) و ادعیه ای که از ناحیه معصومین  به دست ما رسیده را  از دیگر دلائل این دانشمندان دانست و گفت:به عنوان نمونه ای از این احادیث ،  از پیامبر اعظم ص پرسیدند « قد سئل النبی ص بماذا عرفت ربک؟ قال بالله عرفت الاشیاء با چه چیزی خدا را شناختی ؟ فرمود: با خدا همه چیز را شناختم و همچنین نزدیک به همین معنی از امام  علی (ع) روایت شده که  در پاسخ به همین پرسش فرمود:« اعرفوا الله بالله با خدا ، خدا را بشناسید .  همچنین   در دعای صباح می خوانیم « یا من دل علی ذاته بذاته ای آن کسی که ذاتش بر ذاتش دلیل است»  یا  در دعای عرفه از امام حسین (ع)  می خوانیم که می فرماید: « کیف يُسْتَدَلُّ عَلَيْكَ بِما هُوَ فِى وُجُودِهِ مُفْتَقِرٌ إِلَيْكَ ؟ أَيَكُونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهُورِ مَا لَيْسَ لَكَ حَتَّىٰ يَكُونَ هُوَ الْمُظْهِرَ لَكَ ؟ مَتىٰ غِبْتَ حَتَّىٰ تَحْتاجَ إِلىٰ دَلِيلٍ يَدُلُّ عَلَيْكَ؟ وَمَتىٰ بَعُدْتَ حَتَّىٰ تَكُونَ الْآثارُ هِىَ الَّتِى تُوصِلُ إِلَيْكَ ؟ عَمِيَتْ عَيْنٌ لَاتَراكَ عَلَيْها رَقِيباً یعنی چگونه بر وجود تو استدلال شود، به موجودی که در وجودش نیازمند به توست؟ آیا برای غیر تو ظهوری هست که برای تو نیست تا آن غیر وسیله ظهور تو باشد؟! کی پنهان بوده‌ای تا نیازمند به دلیلی باشی که بر تو دلالت کند و کی دور بوده‌ای تا آثار، واصل کننده به تو باشند؟ کور باد دیده‌ای که تو را بر آن دیده‌بان نبیند و از مجموع این مطالب فهمیده می شود که نه قرآن و نه برخی روایات معصومین به اثبات وجود خدا نپرداخته است

امام ومدیر مرکز فرهنگ اسلامی فرانکفورت در خطبه دوم ، خویش و سایر نمازگزاران را به رعایت تقوای الهی توصیه کرده و آن را عامل مهمی در پیشرفت معنوی و شکوفایی  انسان  دانست . سپس با توصیه نماز گزاران به تعامل خوب و سازنده با دیگران گفت: اسلام دینى اجتماعى است و البته آیات قرآن و روایات اسلامى به طور گسترده از معاشرت خوب با مردم سخن گفته است . علی (ع) در نهج البلاغه می فرماید: « خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَكَوْا عَلَيْكُمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُمْ یعنی  با مردم به گونه اى بياميزيد، كه اگر بميريد، بر شما بگريند و اگر بمانيد با شما دوستى كنند.»

شیخ محمود خلیل زاده در بخش پایانی  خطبه دوم در توضیح بیان امام علی (ع) گفت: ارتباط عاطفی و دوستى را از طریق برخورد خوب کردن و خدمت کردن به مردم آنچنان محکم کنید که شما را به منزله نزدیک ترین عزیزان خود بدانند ،به گونه ای که هرگاه مرگ شما را از آنها جدا کند ،جاى  خالی شما بین آنها محسوس باشد ، و در قلب هایشان از شما یاد کنند ، نیز به خاطر محبت هایى که نسبت به آنها داشتید برای دوری شما اشک بریزند و وقتی بین مردم هستید از این که با شما باشند ، خوشحال بوده و از معاشرت با شما لذت ببرند.    دقت کنید که اشک ریختن بعد از مرگ کسی و عشق ورزیدن در زمان زنده بودن آن فرد،  از لوازم قطعى محبت با مردم است.

No Comments

Post A Comment